Nieuw huis voor Dickens muis

Het was een hele toer, dit prachtige muizenstel. Diep respect voor Antoinette, die de patronen voor deze schatjes heeft geschreven. Ik was ze al eens eerder tegengekomen op het www, maar had me er nog niet eerder toe laten verleiden dit stelletje te haken.
Totdat ik vorig jaar het verzoek kreeg om ze voor iemand te maken.
Als iemand me zoiets vraagt is mijn eerste reactie nog altijd: wat een eer!

Ik ben me gaan verdiepen in dit stelletje en hun prachtige patronen en kwam er al snel achter dat de patronen niet zomaar meer te verkrijgen zijn. Op de website van de maakster van de patronen (inmiddels is de site uit de lucht) las ik terug dat zij de patronen (kosteloos) beschikbaar stelde, maar dat deze vervolgens door iemand anders zijn gebruikt om een boek van uit te geven.

Ik wil hier verder niet over oordelen, want ik ken de details niet. Maar vind het eeuwig zonde dat hierdoor de patronen niet meer te verkrijgen zijn en deze mooie muisjes niet meer door menig haakhand in elkaar kunnen worden gehaakt.

Gelukkig had mijn ‘opdrachtgeefster’ de patronen al jaren hiervoor weten te bemachtigen, het lukte haar alleen niet om ze zelf te maken. Vandaar haar vraag aan mij en natuurlijk kon ik het niet laten om in de haaknaald te klimmen.

Ik heb genoten van de patronen; het was overduidelijk dat ze met zorg en liefde zijn geschreven. Maar het was ook een worsteling. Het koste me maar liefst ruim een jaar om alles schatjes, inclusief kerstboom in elkaar te haken. Zoveel losse onderdeeltjes…pootjes, oortjes, voetjes, staartjes, jasjes… inie-minie oogjes die je vast moest prutsen in de kopjes. En dan alles in elkaar zetten… draadjes wegwerken.

Soms zat ik in een goede flow en had ik met een paar weken weer een heel stel ledemaatjes en onderdeeltjes klaar liggen om aan elkaar te bevestigen. Maar op andere moment was het werk met toch echt even iets te priegelig en stond het mandje met katoentjes en toebehoren een tijd lang roerloos in een hoekje.

Maar ongeveer een maand geleden was het zo ver en zette ik het laatste muisje in elkaar.

En dan staat er opeens een prachtig stel muizen op de kast, je aan te staren met hun kraaloogjes… tja… dan wordt het ook nog eens best een beetje moeilijk om afscheid van ze te nemen 😉

Maar ik weet dat ze goed terecht komen bij hun eigenaresse. En dus werden ze al snel opgehaald om te verhuizen naar hun nieuwe adres. Bedankt voor deze prachtige ervaring en om een tijdje door te hebben mogen brengen met deze vriendjes. Wie weet ga ik het stel ooit nog eens haken voor mezelf 🙂

-x- Cyn

Zin in een avondje (leren) haken?

Kijk vlug op de workshop pagina om te zien hoeveel plaatsen er nog beschikbaar zijn voor de workshops op vrijdag 2 en 9 november.

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.