Handwerkbeurs

Wat is het al weer lang geleden en wat schaam ik me diep. Al maanden schreeuw ik tegen mezelf dat ik een nieuwe blog moet schrijven, maar iedere keer opnieuw stel ik het uit. Met het gevolg dat de drempel alsmaar hoger en hoger wordt.

Tja… het is niet anders. Life is all about priorities. En hoe graag ik het ook anders zou zien, bloggen staat helaas op een wat lagere plek dan m’n gezin, werk en haken 🙂

Dus wederom driedubbeldikke excuses, maar vanaf nu laat ik het hier ook bij. Ik ga me niet meer schamen als ik het bloggen een tijdje laat. Het is wat het is. En er zijn genoeg andere dingen om me druk om te maken.

Maar nu wil ik vooral mijn enthousiasme met jullie delen. Want wat heb ik een heerlijke ochtend achter de rug. Gezien de titel hebben jullie vast al kunnen raden waar dit enthousiasme vandaan komt; ik heb vanochtend heerlijk mijn hart op kunnen halen op de handwerkbeurs in Zwolle! Wat was dat fijn zeg. Al jaren neem ik mezelf voor hier een keer naartoe te gaan. Maar op de een of andere manier kwam ik er tot nog toe altijd achteraf pas achter dat ie weer was geweest of viel het ongelukkig en kon ik er niet naartoe.

Dit jaar verliep dat gelukkig anders. Zoals jullie allemaal al vaak genoeg in m’n blogs hebben kunnen lezen, ben ik een trouwe lezer van de blog van Tertia Mulder (http://terraysleven.blogspot.nl). Een tijdje terug blogde Tertia over haar aanwezigheid op de beurs bij de stand van ‘huisje van katoen’ (https://www.huisjevankatoen.nl). En toen dacht ik: Bingo! Dit keer houdt niets of niemand me tegen. Ik moet en zal naar de beurs. En dus boekte ik een vrije vrijdag in mijn werkagenda. Dik verdiend, al zeg ik het zelf, na een paar weken flink buffelen en overuren voor een aantal projecten op werk. Gelukkig stemde manlief, mijn steun en toeverlaat, hier helemaal mee in en paste zelfs zijn eigen schema aan, zodat hij mij samen met Fedde kon vergezellen naar en op de beurs. Wat ben ik toch trots dat ik zo’n geweldige man heb die altijd achter me staat als het gaat om mijn hobby… cq verslaving 🙂

Maar nu even over de beurs. Ik wist dus dat Tertia er zou zijn en had me natuurlijk voorgenomen even langs de stand te gaan van ‘huisje van katoen’. Maar eigenlijk had ik er verder niet bij stilgestaan dat er nog veel meer ‘idolen’ op de beurs aanwezig zouden zijn. En ik had al helemaal niet verwacht dat ik er ook nog eens ‘gewoon’ gezellig mee zou kunnen kletsen! Hoe gaaf is dat?! Haha, ik hoor je denken: Nou… wat is daar nu zo bijzonder aan? Ik zal het proberen uit te leggen. Stel jezelf eens voor, die ene, bijzondere BN’er, vlogger, artiest of wie dan ook, die je al tijden volgt. Het gevoel hebt dat je hem/haar al jaren kent. En dat je hem of haar dan ergens tegenkomt en er ‘gewoon, even’ een praatje mee maakt. Samen van gedachten wisselt over jullie gedeelde passie. Kun je, je dat een beetje voorstellen? Hoe dat zou voelen? En doe dat gevoel dan eens X 3… Want jawel, vandaag maakte ik niet een praatje met één, maar met wel drie personen die ik ontzettend bewonder om wat zij doen op haakgebied. Ik zal jullie meenemen over de beurs en vertellen wie en tegenkwam en waarover ik ze sprak… zo leuk!!

Ik was nog niet binnen of ik had al een dikke grijns op m’n kop. Wat een fijn sfeertje, heerlijke kleurtjes, stofjes, vilt, kraaltjes en… garen… wol… bergen wol! Wauwie!! Dit is hét walhalla voor mijn kronkel. Slingerend tussen de kraampjes kwam ik bij de stand van YLA (https://www.ylalifestyle.nl). Dit is de winkel waar Edwin mijn moederdagcadeau van 2016 bestelde. Kennen jullie em nog? De ‘Persian Tiles deken’, waar ik al eerder over blogde (klik hier als je meer wilt lezen). Ik heb mijn versie helaas nog niet af, maar bij de stand hing de afgemaakte deken in dezelfde kleurvariant waarin ik hem in aan het haken ben. Die moest ik dus even aan Edwin laten zien en vervolgens heb ik even gezellig staan kletsen met een van de medewerkers uit de winkel (in mijn enthousiasme ben ik haar naam al weer vergeten, maar ik meen dat het Ilse was). De toon was meteen gezet. Ik werd nog vrolijker dan ik al was en na wat prachtige dekens te hebben bewonderd en wat wolletjes te hebben bekeken en gevoeld, zetten we de tocht tussen de kraampjes voort.

Voor de geïnteresseerden… mijn Persian Tiles deken is nog niet af, maar zeker niet vergeten! Afgelopen herfstvakantie ging hij nog mee naar de camping om de uurtjes dat Fedde lag te slapen en Linde en Brent in de speeltuin waren aan te slijten. Blijft een herlijk project, zolang je je maar kan concentreren met al die kleur- en naaldwijzigingen 🙂

 

 

 

 

Ik keek mijn ogen uit. Zoveel nieuwe spulletjes en hobby-technieken doen mijn kreakronkelhart sneller kloppen. En ookal is de verleiding groot, voor nu besluit toch echt om niet weer voor een nieuwe hobby te vallen.

En prompt sta ik voor stand nummer 245, het ‘huisje van katoen’, oog-in-oog met Yvonne en Tertia. Das dan eigenlijk best gek. Dan sta je tegenover iemand die je voor je gevoel al jaren kent en zij heeft geen idee wie jij bent 🙂

We kletsen even wat, ik vertel over hoe ik haar blog altijd open heb staan in een tabblad op de Ipad en hoe leuk ik haar blog vind. Ze laat me het eindresultaat zien van het kussen wat ze heeft gemaakt met het Barbante katoen wat ze mocht uitproberen. Erg leuk en wat een bijzonder garen. Precies zoals Tertia het beschrijft in haar blogIk twijfelde, maar bleef sterk en besloot om het garen niet te kopen maar op mijn wensenlijstje te zetten. Door mijn hoofd spookte er namelijk al beelden van een PTT tas die ik al langere tijd wil maken en waar naar mijn idee dit garen zich ideaal voor leent. Maar ik was te zwak, en na nog geen tien passen van de stand verwijderd te zijn, wist ik al dat ik er snel weer terug zou keren om de beoogde kleurtjes mee te nemen naar huis. Dit zijn de kleurtjes geworden:

Op de foto oogt het donkerblauwe garen als zwart, maar het is echt donkerblauw.

Tertia vroeg me nog of ik wilde laten weten wat ik er van zou gaan maken, en na dat beloofd te hebben verliet ik opnieuw de stand. Ik verheug me er nu al op om de eerste steken te haken.

 

 

 

 

We struinen verder tussen de stands terwijl Fedde een lekker koekje wegknabbelt en Edwin geniet van hoe ik straal van geluk. En de pret kan niet op, want bij de stand van caro’s atelier (https://www.carosatelier.nl) staan zowel Joke ter Veldhuis (van http://lossenenvasten.nl) als Dendennis (https://www.dendennis.nl)! OMG!

Joke is bekend van haar website, maakte al drie CAL’s en heeft sinds kort ook haar eerste boek uitgegeven. Wat ik jullie nog niet verteld heb, is dat ik ben ‘aangehaakt’ bij haar laatste CAL: de ‘home-sweet-home‘ deken. Een prachtig haakproject waar iedere week een nieuw deel van online komt, via de facebookgroep of via de website. Ik loop een aantal weken achter, maar dat maakt me niet uit, ik geniet van iedere toer. Ik haak de deken in zelf gekozen kleuren met Dora Acryl garen uit mijn voorraad. Op dit moment ziet hij er zo uit:

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik ben heel blij met het resultaat tot nu toe. Enige probleem is dat een aantal kleurtjes die ik gebruik op dit moment niet op voorraad zijn en ik wel wat bij moet bestellen om hem af te kunnen maken. Ik hoop dus dat de wolletjes er snel weer zijn, want ik zou het zonde vinden om de deken om die reden niet af te kunnen maken.
Maar ik blijf positief. Komt vast goed!

Ook met Joke heb ik even staan kletsen. Natuurlijk over de deken en haar boek en website. Diep respect voor haar dat ze ze tijdens het ontwerpen maar liefst 3 dekens heeft gehaakt in verschillende kleurstellingen en nu het gehele patroon gratis beschikbaar stelt. Inmiddels zijn er duizenden mensen aangesloten op de facebookgroep en hakende aan dit project. Ik vroeg haar wat nu haar plannen zijn; komt er weer een CAL, nog een boek, of heeft ze andere plannen? Op dit moment is het voor haar even een moment van rust en bedenken wat ze straks wil gaan doen. Logisch natuurlijk, niets mis om even bij te komen na zo’n drukke tijd! Mocht je dit lezen en ooit nog testhaaksters zoeken… ik zou het een eer vinden om voor je te mogen werken 😉

Natuurlijk kon ik het niet laten om haar boek te kopen. Een ‘must have’ voor mijn collectie. Inclusief een persoonlijke boodschap. Trots dat ik deze in m’n bezit mag hebben.

Natuurlijk kun je het boek en andere patronen ook via het webwinkeltje van Joke bestellen.

En dan Dendennis. Toch wel één van de meest populaire ‘amigurumi-isten’ (is dat een woord?) van Nederland. En misschien zelfs internationaal! Ik haakte al menig patroon van hem en ook de meeste boeken die hij heeft uitgebracht, zijn in mijn bezit. Daarvan is ‘combigurimi’ (het boek wat hij samen met Sascha Blase-van Wagtendonk heeft gemaakt) toch wel mijn favoriet.

Dennis is op dit moment bezig met een nieuwe lijn schattige spulletjes voor de babykamer. Kijk hier maar eens om een beeld te krijgen wat voor schattigs hij allemaal heeft ontworpen. Helaas, zo vertelde hij, komt er van deze gehaakte spulletjes geen boek uit. Wel zijn ze als haakpakket te koop (o.a. bij caro’s atelier). Wat ik echt ontzettend gaaf vind, is dat hij bezig is om een complete lijn uit te brengen voor de babykamer, waarin deze schattige diertjes een hoofdrol hebben en waarin allerlei verschillende handwerktechnieken aan bod komen. Niet alleen haken, maar ook naaien, borduren enz. Wat een fantastisch idee!! Zoals jullie weten vind ook ik het ontzettend leuk om verschillende technieken samen te brengen. Kijk naar mijn kraampakketten, waarin haken, borduren en naaien samenkomen. Het samenbrengen van al die technieken vind ik misschien nog wel het leukste om te doen. Wat gaaf om te horen dat ook hij niet alleen haakt, maar juist bezig is om verschillende handwerktechnieken te combineren.

Vandaag stond Dennis bij de stand van Caro’s Atelier (met al zijn gehaakte karakters), maar er is ook een heus Dendennis hoekje ingericht, waar de ontwikkelingen van dit, ik noem het maar even ‘baby-kamer-project’ te zien zijn. Ik heb er een paar foto’s van genomen:

Haaksels, borduursels, babykleertjes gemaakt met een jersey stof waarop de schattige diertjes die Dennis heeft ontworpen staan. De dame waarmee ik sprak bij deze stand vertelde me zelfs dat er nog meer ontwerpen zijn gemaakt en dus meer dierenvriendjes bijkomen. Een uiltje, en beertje… ik kan niet wachten!

Natuurlijk heb ik nog veel meer stands bezocht en wolletjes bekeken, geaaid… byClaire, HetWolhuis… En ik had zo nog uren rond kunnen lopen, maar Fedde werd behoorlijk moe en ik was bang dat door nog langer te blijven de druk mijn portemonnee misschien wel eens te groot zou kunnen worden 😉

Uiteindelijk ben ik dus met beperkte aankopen (thank god!), maar mooie verhalen en een heerlijk gevoel  samen met Edwin en Fedde de auto in gestapt. Vol inspiratie voor deze blog. En vol haakspiratie voor een PTT tas en de leuke haakprojecten uit het boek van Joke. Maar heb ook gelijk weer zin gekregen om een typetje uit één van de boeken van Dendennis te gaan maken. Even geduld Cyn… alles op z’n tijd 😉

See U Soon!!

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.