Nature’s Walk Blanket

Nature's Walk CAL

In mijn laatste blog vertelde ik jullie over ons leven van de afgelopen paar jaar. Eigenlijk wil ik jullie daar nog iets over vertellen, maar dan in de vorm van een project. Als ik terugblader door de foto’s heb ik best wat afgehaakt in die periode. Daarover later meer. Maar รฉรฉn project wil ik jullie echt even laten zien. Dat is het project wat als een (rode) draad door deze tijd heen heeft gelopen. De Nature’s Walk Blanket.

Eerst even wat informatie over deze deken.
De patronen voor deze CAL zijn gemaakt door Cherry Heart en terug te vinden via de website.
De deken bestaat uit meerdere lapjes waarvan zes patronen gratis en zes bonus patronen tegen betaling te downloaden zijn.
De deken bestaat uit vier lapjes van ieder patroon, samengehaakt tot een deken met als finishing touch een schitterende rand. Ik heb naast de gratis ook de betaalde patronen gedownload en van alle patronen acht lapjes gehaakt om tot een grotere maat deken te komen.
Tot zover…

Sommige vrouwen gaan kleding of schoenen shoppen, anderen snaaien, maar wat doe ik als ik me ‘kak’ voel en mezelf op wil beuren? Juustem! Ik koop wol ๐Ÿ™‚
Toen het vakantieseizoen 2019 ten einde liep, de camping steeds leger raakte en we door de weeks zo’n beetje alleen in ons caravannetje op het veld stonden had ik zo’n dip. Ik vond deze prachtige CAL op het web en snode plannen werden gesmeed. Ik was op slag verliefd op de mooie kleuren. De deken is in oorsprong van Scheepjes Stonewashed gehaakt, maar zal je altijd zien; net die kleuren waren niet op voorraad. Maar wat nou als ik die deken in dezelfde kleuren van katoen zou haken. Ik snuffelde door mijn rekje katoentjes wat ik had meegenomen naar de camping en jawel! Ziehier:

Gelukkig was er wel genoeg katoen op voorraad en dus ging de bestelling de deur uit. Ik kon amper wachten dus je begrijpt dat de eerste lapjes snel gehaakt waren toen de wolletjes in huis/tent waren.

De lapjes verhuisden mee naar het chalet en een veel grotere stapel weer mee terug naar de caravan. En daar groeide en groeide de stapel steeds weer verder. Soms lag het even stil, maar dan trok ik weer een sprintje. Het leuke aan dit soort dekens is dat als je bijna bij het laatste lapje van dat patroon bent en het dreigt te gaan vervelen, je toe bent aan het volgende patroon en dus weer iets anders en een nieuwe uitdaging.

Niet bewust, maar het lukte om alle lapjes vlak voor de verhuizing af te maken. En aangezien ik het in elkaar zetten en de rand er omheen maken misschien wel het leukste gedeelte van zo’n project vind, gebeurde het dat de deken af was voordat we onze intrek in ons nieuwe huis namen.

Het klussen en de inrichting waren nog lang niet gedaan, maar zodra de bank op z’n plek stond ging de deken mee en heb ik hem daar overheen gehangen. En daar hangt hij nu nog steeds. Wat mij betreft dรฉ perfecte plek, omdat deze deken alle herinneringen aan deze periode in ieder lapje bij zich draagt. En al die herinneringen op deze manier een mooi plaatsje hebben in ons hart, maar ook in ons huis!

Ik ben nog steeds blij met de kleuren en ze komen in onze woonkamer ook perfect tot hun recht. Stiekem zou ik deze toch ook nog wel een keertje met Stonewashed en in andere kleuren willen haken. Wie weet komt dat er ooit nog een keer van.

-X- Cyn

How time flies by

Wat is de tijd voorbij gevlogen en wat is er een hoop gebeurd. Toen we ons huis begin zomer 2019 verkochten, hadden we er geen idee van wat ons te wachten stond. Dat het zo’n tijd zou duren, voordat we een ander huis vonden. En van Corona hadden we nog nooit gehoord. Nu bijna 2 jaar verder kijken we terug op deze bewogen tijd. Het heeft ons een hoop geleerd en gebracht tot wie en waar we nu zijn. In onze prachtige boerderij in Hengelo Gelderland is onze droom werkelijkheid geworden.

Hoewel ik het liefst gewoon weer lekker ga vertellen over al mijn haaksels en maaksels, kan ik het niet laten om jullie toch een klein beetje mee te nemen in de reis die wij de afgelopen twee jaar hebben gemaakt.

Zoals gezegd verkochten we ons Apeldoornse huis in juni 2019. Na de zomervakantie zou de sleuteloverdracht plaatsvinden en, omdat we nog geen ander huis hadden verhuisden we tijdens die vakantie naar onze caravan seizoensplaats. In de stille hoop dat we voor einde jaar wel iets anders zouden vinden.

Helaas pindakaas! Het seizoen was voorbij, maar nog geen huis en dus verhuisden we opnieuw naar een chalet op dezelfde camping. Dit in overleg met de campingeigenaar en na een gedoogvergunning te hebben verkregen van de gemeente. De dagen gingen voorbij. Huis na huis werd bezocht. Soms was het niets, soms deden we een bod, maar het mocht maar niet lukken. Het was een pittige tijd om met z’n vijven en onze roedel huisdieren in het kleine huisje te wonen, maar we hebben er ook een hoop van geleerd en kijken er nu al weer met plezier op terug. Wandelingen door het bos en de mooie omgeving, leven met veel minder luxe en minder spullen waardoor je zoveel waardering krijgt voor de kleine dingen. Het klinkt clichรฉ, maar geloof me… als je meer dan een jaar je was moet doen in een kampeer wasmachientje… ik ben nog iedere keer als ik nu een wasje draai dankbaar dat, dat weer in een normale machine kan ๐Ÿ˜‰

Eรฉn luxe kon ik niet opgeven en dat was haken en hobby’en ๐Ÿ˜. Ookal was er dan geen ruimte voor mega wolvoorraden of mijn naai- en boruurmachines, gehaakt werd er!

Na de kerst kwam het voorjaar. Ons twaalfeneenhalfjarig huwelijk vierden we in Euro Disney en daarna moesten we het chalet verlaten en stond een terugkeer naar de caravan voor de deur en Corona op de stoep. Onze caravan veranderde niet alleen in ons huis, maar ook onze werkplek, school en kinderdagverblijf. Ondertussen bleven we lachen, haken en natuurlijk huizen bekijken!

En jawel, toen kwam de gelukstreffer. Vonden we dit prachtige stekkie, onze droom. De boerderij waar we al zo lang naar zochten. Eind juni kregen we de sleutel en is het klussen begonnen. We reisden nog dagelijks van de camping naar het huis, maar eind augustus was er al zo’n grote slag gemaakt dat we vanaf dat moment konden blijven slapen in het huis.

Ik vertel het allemaal in een notendop, maar dat is het natuurlijk niet geweest. Het was een pittige tijd met ups and downs. Veel (ellendige) details laat ik achterwege. Maar alles heeft ons gebracht waar we nu zijn. Niet te vergeten al die mooie mensen om ons heen die ons door die periode hebben geholpen. Met het klussen in ons huis en de gezelligheid en afleiding op de camping. Ben trots op mijn gezin; hoe onze kids zich door deze tijd hebben geslagen, het nu doen op hun nieuwe school en in deze nieuwe omgeving. Hoe Edwin altijd maar nuchter blijft en hier als een malle aan het klussen is gegaan en nu al weer druk in de weer is om van de tuin een plaatje te maken. Trots op waar we nu staan.

En nu eindelijk die link naar die hobby dan maar? Nou… daar heeft het klussen wel aan bijgedragen. Want vlak voor de kerst was mijn hobby kamertje een feit!

Er moest veel aan deze kamer gebeuren om hem zo te krijgen. En toen het eenmaal af was, ben ik nog vijf dagen bezig geweest om (met tranen van blijdschap in de ogen) mijn spulletjes uit te pakken en in te ruimen, wolletjes te voelen, knuffelen, sorteren. Feest der herkenning om alles weer uit dozen te halen. En man wat brengt zo’n kast met snoepjes toch een hoop inspiratie. En รณf die (krea)kronkel dan weer op volle toeren gaat draaien!

Feit blijft: mijn gezin komt op รฉรฉn. Daarnaast werk ik en start binnenkort zelfs in een nieuwe functie. Keuvelen met de huisdieren en in en om het huis vind ik heerlijk, maar in die overige uurtjes nestel ik mij het liefst in mijn stoel bij de haard om mooie spulletjes te freubelen. Ik mocht al weer wat mooie kraampakketjes maken en op Insta, facebook en in de webshop ben ik ook lekker aan de gang.

Als je naar inspiratie of iets leuks op zoek bent, weet je me te vinden!

Rest mij alleen nog maar te zeggen:
Kijk om je heen en geniet! Er zit een schat aan geluk, zelfs in de kleinste dingen die je ziet.

-X- Cyn

Pica Pau = Wauw!

Tijdens mijn oud of nieuw bericht, kwam ik er achter dat ik nooit eerder heb geblogd over Pica Pau. De schande!! Ik was echt verbaasd, want in mijn hoofd had ik hier al heel wat over aan jullie verteld… niets bleek minder waar. En nu ik vanochtend het laatste draadje afhechtte van alweer de 8e knuffel die ik uit dit boek heb gemaakt, vond ik het hoog tijd er nu toch echt eens een blogje aan te wagen. Dus hier is ie!

Pica Pau is een boek met 20 ontwerpen van Yan Schenkel. Ik heb het boek vorig jaar aangeschaft en toen was het nog niet in het Nederlands verkrijgbaar. Binnenkort ligt de vertaalde versie in de winkel. Als je de patronen ook wilt haken en je vind het lezen van Engelstalige patronen wat lastig, dan is de vertaalde versie een mooie uitkomst!

Zoals ik al aangaf heb ik inmiddels 8 knuffels uit dit boek gehaakt en ik ben al een eindje op weg met nummer 9, Rosa Cheetah. Zo leuk dat Yan alle knuffels een eigen naam heeft gegeven. Ik hou er van!

Sowieso hou ik van deze knuffeltjes. Hoewel ik het haken van een deken of sjaal ook heerlijk en vooral ontspannend vind, heb ik stiekem toch wel een zwak voor het maken van amigurimi’s. Het is zo betoverend als je draad ziet veranderen in lichaamsdeeltjes en wanneer je die samenvoegt er ook langzaam een karaktertje ontstaat. Langzaam ontstaat er een schattig of ondeugend wezentje en als ik er een weggeef of verkoop, moet ik stiekem altijd een beetje afscheid nemen.

Dit zijn de 8 vriendjes die ik tot nu toe uit dit boek heb gemaakt:

Van de eerste 2 die ik heb gemaakt, heb ik inmiddels al afscheid moeten nemen. Dat zijn Gertrude Dragon en Hans grizzly Bear.
Ik had het boek net binnen toen een vriendje van Brent bij ons logeerde op de camping. Hij zag het boek en was helemaal weg van Gertrude. Toen ik vroeg welke zijn zusje het leukste zou vinden, koos hij voor Hans.

Nu was het zo dat dit bewuste vriendje afgelopen zomer zou emigreren naar Yakarta.
Hoe leuk zou het zijn als Brent zijn beste vriend en zusje deze knuffel mee kon geven?
En dus duurde het niet lang voordat de eerste steken waren gezet.
Vanaf dat moment was ik verknocht aan de Pica Pau schatjes ๐Ÿ™‚

Gertrude en Hans hebben de reis goed doorstaan en hebben het prima aan zo’n beetje de andere kant van de wereld. Fijn dat we tegenwoordig voorzien zijn van zoveel technische snufjes, want zo kan Brent nog steeds contact hebben met z’n beste vriend en heeft ie zelfs kunnen zien waar Gertrude en Hans nu wonen ๐Ÿ˜‰

Een nieuwe liefde was geboren en dus volgde er als snel meer vriendjes.
Zijn ze niet ontzettend schattig?

Wat ik ook zo grappig vind aan deze beessies, is dat de meesten een of meerdere kledingstukken hebben die je aan en uit kunt doen. Bij Bonny Puffin haakte ik naast de muts die in het boek staat beschreven ook nog een sjaal.
Wel zo lekker met die kou dacht ik zo ๐Ÿ™‚
En kijk dan eens naar Victor Frog.
Vind je zijn wit met rood gestipte boxershort niet geweldig!

Kortom, ik vind de patronen van Yan geweldig en stiekem hoop ik dat er snel nog een boek uitkomt met meer van deze vriendjes. Maar gelukkig staan er ook nog genoeg vriendjes in dit boek die ik uit kan proberen, dus voorlopig ben ik nog wel even zoet.

Zoals aangegeven is de Nederlandse versie van dit boek in aantocht en kun je dus zelf ook aan de m(h)aak. Haak je zelf niet, maar hebben ze ook jouw hart veroverd? Een aantal van deze vriendjes staan in mijn webshop en op bestelling maken kan ook.

Maar houd er dus rekening mee dat ik altijd even tijd nodig heb om afscheid te nemen ๐Ÿ˜‰
Voor nu staan alle vriendjes gezellig bij elkaar in mijn hobbyhoekje, samen met allerlei andere creaties ๐Ÿ™‚

Tot de volgende blog!
-x- Cyn


Oud of nieuw

Allereerst aan iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar. Dat 2019 maar een ontzettend gaaf en creatief jaar voor je mag worden. Hopelijk kan mijn site je ook dit jaar weer voldoende inspiratie geven om eens lekker aan het kreakronkelen te gaan ๐Ÿ˜‰

Best maf altijd die jaarwisseling. Want ook al was vorig jaar nog maar een paar uur gelee, toch beelden we ons in dat we een volkomen nieuwe start gaan maken. Hebben plannen hoe we het dit jaar ‘beter’ gaan doen, gezonder gaan leven, dingen anders willen aanpakken. Een nieuwe start met nieuwe kansen.

Tis natuurlijk helemaal niet zou gek, want zeg nou zelf… tis toch heerlijk om zo af en toe gewoon eens lekker opnieuw of aan iets nieuws te beginnen?

De start van een nieuw jaar is als een blanco doek voor een schilder, een leeg vel papier voor een tekenaar, een onbewerkt stuk hout voor een houtbewerker…

Als een nieuwe bol wol, gehuld in wikkel voor een haakster ๐Ÿ™‚

Jep… en hoewel met de komst van het nieuwe jaar ook mรญjn handen jeuken om nieuwe projecten te omarmen, mijn lades met wol te plunderen voor nieuwe creaties, heb ik er toch voor gekozen (ahum… inderdaad alwรฉรฉr!) om eerst wat oude projecten af te ronden. En als je het goed bekijkt zijn het geen ‘oude’ projecten. Het zijn projecten op weg naar het worden van iets nieuws!

Ik geef toe, de verleiding is groot en met het maken van dit bericht weet ik eigenlijk al zeker dat ik het echt niet lang vol ga houden om niet een nieuw bolletje uit de la te vissen. Maar ik moet toegeven dat het me vaak genoeg overkomt dat een project wat ik om welke reden dan ook heb weggelegd, mijn bloed weer sneller gaat stromen als ik het terugvind onderin een mand of achter in een kast. Verrek! Waarom heb ik dat ook alweer niet af gemaakt?! Tis notabene bijna af!

Dus met het einde van het jaar in zicht en de afgemaakte home-sweet-home deken op schoot, nam ik dit wijze besluit en selecteerde een aantal ‘oude’ projecten om af te gaan ronden.

Zo gebeurde het dat al op 31 december het eerste project in de maak werd afgerond. Het was Harry Wolf uit het boek PicaPau (en nu wil ik jullie verwijzen naar een eerdere blog, want ik dacht jullie hier al eens uitgebreid over te hebben verteld; niet dus! Houden jullie van me tegoed ;)). Op 2 januari kon ik daar Robin Unicorn aan toevoegen. Zijn het geen dotjes geworden?

Ik ben echt gek op de karaktertjes uit dit boek en inmiddels heb ik er flink wat gehaakt. Een aantal vinden jullie al terug in de webshop.

Ik vind het fijn om af te kunnen wisselen tussen projecten. Een deken waar ik lang aan moet werken om hem af te hebben, een tomeloos project waarbij ik niet te veel hoef te tellen of te denken en een amigurumi liggen altijd wel op de stapel. Als tomeloos project heb ik de ripple baby deken in groen en paars tinten uitgekozen. Deze mocht afgelopen week al mee in de auto. Een dagje Texel was de bestemming en dan is zo’n tomeloos project de ideale afleiding om de reis voor je gevoel wat sneller te laten gaan.

De nostalgia is het langdurige project wat ik van zolder heb gehaald en wat de plaats in heeft genomen van de home-sweet-home deken. Nu prijken de roze en rode tinten in de mand waarin eerder nog de paarse tinten van de h-s-h bezit van hadden genomen.

Ik heb jullie op mijn FB-pagina beloofd om nog een keer goede foto’s van het eindresultaat te laten zijn. See for yourself! Ik ben supertrots op het eindresultaat ๐Ÿ™‚

En dan nog die amigurumi waar ik het over had… tja… die heb ik dus net af: Harry en Robin! Hmmmm… Cyn… ben je nu toch al naar een excuus aan het zoeken om weer met een ‘nieuw’ project te beginnen?! We gaan het meemaken. Ik maak me er niet te druk om want ik weet inmiddels dat zelfs de oude projecten meestal een nieuwe kans krijgen en uiteindelijk ook worden afgerond.
Eind goed, al goed.
Of moet ik zeggen: op naar een nieuw begin ๐Ÿ™‚

-x- Cynthia

Hoera! Kreakronkels bestaat 4 jaar.

Afgelopen vrijdag, op 23 november vierde ik mijn 35e verjaardag. En het was dubbel feest. ย Want het is al weer 4 jaar geleden dat kreakronkels.nl op mijn 31e verjaardag live ging. Jahoe!!!!!

Ter ere van de 4e verjaardag van kreakronkels.nl, organiseer ik een leuke give-a-way met gave prijzen (al zeg ik het zelf ;))

Wat kun je winnen?

3e prijs

Een leuke mandala/doily speciaal voor jou gehaakt in kleuren naar eigen keuze.

2e prijs

Een berenvriendje!
Je kunt kiezen uit een de berenvriendjes die momenteel in mijn webshop op voorraad zijn.

1e prijs

Gratis deelname aan de basis/beginners workshop haken, op zaterdag 16 februari 2019.

Hoe doe je mee?

Om mee te doen aan de give-a-way ga je naar mijn Facebook pagina. ‘Like’ de pagina en deel het bericht waarin de give-a-way actie wordt beschreven en je doet automatisch mee aan. Meedoen kan tot en met 14 december. Na 14 december worden de prijswinnaars op mijn website en facebookpagina bekend gemaakt.

Iedereen die mijn Facebook pagina al geliked heeft, hoeft alleen nog maar het bericht te delen en maakt dan eveneens kans op een van de prijzen.

Let op:
1 prijswinnaar per prijs & maximaal 1 prijs per persoon

Je weet dus wat je te doen staat ๐Ÿ˜‰

Nieuw huis voor Dickens muis

Het was een hele toer, dit prachtige muizenstel. Diep respect voor Antoinette, die de patronen voor deze schatjes heeft geschreven. Ik was ze al eens eerder tegengekomen op het www, maar had me er nog niet eerder toe laten verleiden dit stelletje te haken.
Totdat ik vorig jaar het verzoek kreeg om ze voor iemand te maken.
Als iemand me zoiets vraagt is mijn eerste reactie nog altijd: wat een eer!

Ik ben me gaan verdiepen in dit stelletje en hun prachtige patronen en kwam er al snel achter dat de patronen niet zomaar meer te verkrijgen zijn. Op de website van de maakster van de patronen (inmiddels is de site uit de lucht) las ik terug dat zij de patronen (kosteloos) beschikbaar stelde, maar dat deze vervolgens door iemand anders zijn gebruikt om een boek van uit te geven.

Ik wil hier verder niet over oordelen, want ik ken de details niet. Maar vind het eeuwig zonde dat hierdoor de patronen niet meer te verkrijgen zijn en deze mooie muisjes niet meer door menig haakhand in elkaar kunnen worden gehaakt.

Gelukkig had mijn ‘opdrachtgeefster’ de patronen al jaren hiervoor weten te bemachtigen, het lukte haar alleen niet om ze zelf te maken. Vandaar haar vraag aan mij en natuurlijk kon ik het niet laten om in de haaknaald te klimmen.

Ik heb genoten van de patronen; het was overduidelijk dat ze met zorg en liefde zijn geschreven. Maar het was ook een worsteling. Het koste me maar liefst ruim een jaar om alles schatjes, inclusief kerstboom in elkaar te haken. Zoveel losse onderdeeltjes…pootjes, oortjes, voetjes, staartjes, jasjes… inie-minie oogjes die je vast moest prutsen in de kopjes. En dan alles in elkaar zetten… draadjes wegwerken.

Soms zat ik in een goede flow en had ik met een paar weken weer een heel stel ledemaatjes en onderdeeltjes klaar liggen om aan elkaar te bevestigen. Maar op andere moment was het werk met toch echt even iets te priegelig en stond het mandje met katoentjes en toebehoren een tijd lang roerloos in een hoekje.

Maar ongeveer een maand geleden was het zo ver en zette ik het laatste muisje in elkaar.

En dan staat er opeens een prachtig stel muizen op de kast, je aan te starenย met hun kraaloogjes… tja… dan wordt het ook nog eens best een beetje moeilijk om afscheid van ze te nemen ๐Ÿ˜‰

Maar ik weet dat ze goed terecht komen bij hun eigenaresse. En dus werden ze al snel opgehaald om te verhuizen naar hun nieuwe adres. Bedankt voor deze prachtige ervaring en om een tijdje door te hebben mogen brengen met deze vriendjes. Wie weet ga ik het stel ooit nog eens haken voor mezelf ๐Ÿ™‚

-x- Cyn

Zin in een avondje (leren) haken?

Kijk vlug op de workshop pagina om te zien hoeveel plaatsen er nog beschikbaar zijn voor de workshops op vrijdag 2 en 9 november.

2 much goin’ on

Tjonge jonge… met zo’n zonnetje voelt het alsof we nog midden in de zomervakantie zitten. Maar niets is minder waar. Het is al weer halverwege oktober!

Wat is de tijd voorbij gevlogen. Veel dingen gebeurd. Heerlijke vakantie gehad, waarin ik me had voorgenomen 5 nieuwe berenvriendjes te haken en dat is nog gelukt ook.

En na de vakantie wilde ik de draad oppakken van een project waar ik al bijna een jaar mee bezig was… maar heb er tot nog toe nog nooit over geblogd. En toen gebeurde het. Die ver-schrik-ke-lij-ke haak dip! Het zat er niet in, het kwam er niet uit.
Of het nou kwam, doordat we na de vakantie weer een ritme moesten vinden?
Ik rete druk was met mijn werk? De niet te weerstane drang om te willen verhuizen?
Misschien was het juist dat alles bij elkaar wat er voor zorgde dat ik gewoon even de draad niet kon oppakken.

Maar je leest het al… ‘was’ en ‘kon’… Inmiddels zijn haaknaald ‘et moi’ weer dikke vrienden ๐Ÿ˜„. Project na project vliegt door mijn handen. Het project waar ik het zojuist over had… Tja, ik ben er ruim een jaar mee bezig geweest, dus daar wil ik echt een aparte blog aan wijden. Maar beloof jullie daar in mijn eerstvolgende blog uitgebreid over te vertellen. Klein tipje van de sluier… het heeft iets te maken met muizen en kerst ๐Ÿ˜‰

Mijn hobbyhoekje is flink aangepast. Want tja… die verhuisplannen hebben we nu eenmaal. En dus moet rommel ruimte maken voor rust. Ik heb nog steeds een heerlijk hoekje in huis. En doordat veel ย in is gepakt, mis ik wel een heleboel spulletjes, maar heb ik ook weer overzicht en rust in mijn hoofd. Rust om eens wat mooie, langlopende projecten af te gaan ronden. Kijk eens hoe mijn hoekje er nu uitziet:

Is het niet geweldig? Ik ben er echt superblij mee. Nu maar hopen dat ik het voorlopig zo netjes kan houden en me echt ga storten op die langlopende, onafgemaakte projecten.

Ik heb in ieder geval een doorstart gemaakt met de ‘home – sweet – home’ blanket. Weten jullie nog dat ik in een eerdere blog vertelde dat een kleurtje uit die deken niet meer te bestellen was? Als je het nog eens terug wilt lezen kijk dan hier.

Gut wat heb ik daar van gebaald zeg! Gelukkig kwam ik een paar weken gelee tot de ontdekking dat de benodigde kleurtjes weer op voorraad waren. En dus volgde er een bestelling en kan er nu weer verder gehaakt worden. Wat is dit toch een heerlijke deken om ‘s avonds op de bank aan te werken. En op de camping! We hadden dit jaar een seizoensplaats en dus hebben we veel tijd doorgebracht in onze caravan of ‘ons tweede huisje’ zoals we het zelf noemden. Menig uurtje weggehakt onder de luifel. Eind van deze maand moeten we helaas de caravan weer inpakken, want dan zit het seizoen erop. Maar de uurtjes die we er nog doorbrengen gaat deze deken mee en dat heeft me al heel wat toertjes opgeleverd. Zie hier de vorderingen tot nu toe:

Alle pijlen zijn nu op deze deken gericht… oh ja… en op nog een andere opdracht die ik heb gekregen (errug grappig overigens.
Ga ik ook nog zeker over bloggen als deze klaar is)…
En nog wat sjaals en mutsen die ik de kinders heb beloofd.
De winter is immers in aantocht en aangezien ik toch de wolletjes moest bestellen voor de ‘home-sweet-home’ blanket, kon ik het niet laten om een paar andere, nieuwe wolletjes mee te bestellen.
Weer genoeg te doen dus ๐Ÿ™‚

-x- Cyn

Testersworkshop groot succes!

Afgelopen vrijdag was het dan zo ver. Na weken van voorbereiding was ik om 18.45u helemaal klaar om de dames te ontvangen.
Zoals jullie op mijn blog en facebookpagina hebben kunnen lezen, waren er binnen no-time genoeg aanmeldingen om de workshop te vullen.
Met 5 dames was er voldoende ruimte om iedereen individueel
uitleg te geven indien nodig.

Ik ga niet een heel verhaal op hangen over hoe de avond is verlopen. Wil je dat ervaren, dan kan ik je alleen maar raden om ook eens aan te schuiven ๐Ÿ˜

Wat ik wel kan zeggen is dat de reacties meer dan lovend waren. In de feedback heeft iedereen het cijfer 8 of hoger gegeven en daar ben ik meer dan trots op. De zaterdag heb ik nog nagoten van de gezellige avond. Voor mij was dit een jarenlang gekoesterde wens die in vervulling ging. Ik had niet durven hopen dat het zo goed zou uitpakken.

Er werd gehaakt, het een en andere uitgelegd, gehaakt, gezellig gekletst, gehaakt, wat gegeten en gedronken en…. je raadt het al: gehaakt!
Het weer deed ook een aardige duit in het zakje. We konden heerlijk in onze tuin op het gezellig aangeklede (al zeg ik het zelf ๐Ÿ˜‰) terras zitten.

Twijfel je of het iets voor jou kan zijn? Ik zou zeggen, bij twijfel ben je voldoende nieuwsgierig om het te willen proberen. Afgelopen vrijdag waren er dames met diezelfde twijfel. En leek het in het begin nog te frustreren dat het draadje niet helemaal deed wat zij wilden, tegen het einde van de avond waren er flink wat steken gezet en kreeg ik zelfs terug dat het uiteindelijk ontspannend was.

In de goody bag zaten voldoende spulletjes om thuis de draad weer op te pakken. Stiekem hoop ik dat ze daardoor de verleiding niet kunnen weerstaan en thuis verder proberen. Van de eerste deelneemster heb ik daar zelfs al bewijs van ๐Ÿ˜„.

Na zo’n geslaagde testersworkshop kan een vervolg natuurlijk niet uitblijven ๐Ÿ˜.
Na de zomervakantie zal ik daarom opnieuw een beginnersworkshop organiseren.
De datum hiervan zien jullie binnenkort terug op mijn website en facebookpagina.
Maar er komt meer! Ik werk op dit moment ook aan een workshop voor de wat meer gevorderde haakster, die in is voor een uitdaging. Daarnaast wil ik ook de mogelijkheid bieden om op verzoek op locatie een workshop te geven.
Deze plannen zijn nu nog concept en werk ik de komende tijd uit.
Houd mij site dus maar goed in de gaten!

Als je nu al vragen hebt, of je hebt zelf een idee voor een workshop die je door mij zou willen laten organiseren dan mag je me gerust mailen.
Ik kijk graag samen met je naar de mogelijkheden.

Tot snel! -x-

Voordat ik het vergeet… Binnenkort op vakantie?
Ik wens je een hele goed reis, veel plezier en mocht je een bolletje wol tegenkomen… denk dan even aan mij ๐Ÿ˜œ

Workshop haken – Testers gezocht!!

*** Let op! De workshop op 29 juni is vol. Aanmelden is niet meer mogelijk. Houd mijn website en facebookpagina in de gaten voor nieuwe data. ***

Jullie lezen het goed. Ik ben op zoek naar test-haak(st)-ers voor mijn eigen Workshop haken. Al heel lang heb ik de wens om haakworkshops te geven. En nu ben ik eindelijk zo ver dat ik de sprong in het diepe durf te maken. Dus….

Altijd jezelf al afgevraagd of haken iets voor jou is?

Nu kun je er achter komen! Meld je aan voor mijn speciale eerste editie…

Datum – tijd:

Vrijdag 29 juni – vanaf 19.00u

*** Volgeboekt! Aanmelden is niet meer mogelijk ***

 

Wat ga je doen?

In zo’n 3 uur ga ik je wegwijs maken in de basics van het haken. Basis steken, grip, termen, naalden, garen… Alles komt aan bod. Natuurlijk ga je zelf aan de slag en schiet ik te hulp waar nodig. Kopje koffie, thee, wat lekkers en ongetwijfeld ook nog gezellig kletsen tussen al het geconcentreerde werk door ๐Ÿ™‚ย 

Aan het einde van de rit ga je naar huis met je eigen creatie, een goody bag gevuld met spulletjes waarmee je de draad thuis zo weer verder op kunt pakken, een gezellige avond achter de rug en wie weet ook een leuke nieuwe hobby erbij.

Wat is er zo speciaal aan deze speciale editie?

Aan het eind van de workshop vraag ik om jullie feedback. Tips, aandachtspunten, alles mag gezegd. Ik zal jullie feedback meenemen om de workshop bij te schaven en zo optimaal en geslaagd mogelijk te maken voor de volgende groepen. Ik waardeer jullie mening en zaal daarom deze speciale editie aanbieden tegen een gereduceerd tarief.

Prijs: โ‚ฌ 25,-

Aantal deelnemers: minimaal 2, maximaal 5 personen (bij minder dan twee aanmeldingen gaat de workshop helaas niet door).

Hoe meld ik me aan?

Je kunt je aanmelden door het contactformulier in te vullen, of een e-mail te sturen naar: info@kreakronkels.nl. Zodra ik je mail heb ontvangen, neem ik contact met je op over onder andere de betaling en of de workshop wel/niet doorgaat, bijvoorbeeld door te weinig aanmeldingen. Mocht je nog meer informatie willen, dan kun je natuurlijk ook vrijblijvend contact met me opnemen via het bovengenoemde mailadres of contactformulier.

Hoop jullie aanmelding snel te zien ๐Ÿ˜‰

Nostalgia CAL

Wat een ramp! Ben ik zo lekker op dreef met mijn ‘Home-Sweet-Home’ deken van ‘Lossen en vasten’, zijn de twee belangrijkste kleurtje garen op ๐Ÿ™

Dan zou je zeggen, koop wat nieuw. Maar laat het nu het geval zijn dat ik voor dit project in mijn IceYarn voorraad ben gedoken en ik dus niet zomaar ven naar de winkel op de hoek kan lopen om wat bolletjes bij te halen. Ok, ok… dat zou een goed argument kunnen zijn om weer eens een mega bestelling te doen bij mijn vrienden in Turkije, ware het niet dat het paarse kleurtje (rosรฉ pink is de officiรซle naam) nu niet op voorraad is… en voorlopig ook niet komt (kwam ik achter, nadat ik een bericht had gestuurd om navraag te doen). Wat een ramp!! Ik wil zo graag verder haken, vind het zo’n heerlijk project en nu kan het niet!

Dus daar ligt de deken … roerloos in z’n tas met overig wolletjes, gaapt hij me aan vanuit een hoekje in de woonkamer, smekend om afgemaakt te worden.

Er zit niets anders op… ik moet een ‘troost’ haakproject inlassen. Gelukkig heb ik nog genoeg projecten op mijn wensenlijstje staan. Dus ik hoef niet lang te zoeken. Het wordt… de Nostalgia Crochet Along. Wat een ontzettend mooie deken. Prachtig in alleen wit of ecru. Ik hou ervan! Maar ja… toeval of niet… zal je net zien dat in iedere winkel het garen wat ervoor gebruikt wordt is uitverkocht! Hoe verzin je het.

Bron: Haakplein.com

Dag! Je denkt toch niet dat ik zomaar bij de pakken neer ga zitten? Ik heb een voorraad met zeker wel meer dan 1000 wolletjes! En je kan mij niet vertellen dat daar niets tussen zit. Ok… ik heb niet zoveel wit of ecru. En als ik hem nog eens in het wit of ecru wil maken, dan wil ik dat echt eens doen met het garen wat voor de CAL is gebruikt.
Maar ik heb onlangs een nieuwe serie met katoentjes besteld in allerlei kleurtjes. Vier bolletjes per kleur en extra wit, en grijs, dus daar moet het wel mee lukken! Het mandje met de kleurtjes die ik wil gaan gebruiken is al snel samengesteld. Wel een beetje buiten mijn comfortzone, want ik maak niet zo veel gebruik van rood. Dit keer is rood juist ‘de rode draad’ in mijn deken.

Ik heb inmiddels 1 baan met 8 patronen gemaakt. De complete deken bestaat uit 9 patronen, waarvan er steeds 8 afgewisseld per baan terug komen. De banen verbind je aan elkaar met een tussenstuk. Je hebt de keuze uit twee tussenstukken. Het eerste tussenstuk bungelt nu aan mijn haaknaald. Ik heb gekozen voor het tussenstuk van de witte deken.

Het is een heerlijk project. Wel goed tellen en opletten waar je bent. Een dingetje… Wanneer je zelf ook met meerdere kleuren wilt werken, raad ik aan om de blokken die je haakt aan de linker en rechterzijde af te werken met een rij vasten. Je moet namelijk 55 vasten verdelen over de zijkant van ieder blok. Als je dit direct met een andere kleur doet, vind ik persoonlijk dat dit er minder mooi uit zien, dan wanneer je eerst een rij lossen in dezelfde kleur van het blok toevoegt. Dit heb ik ervaren met de retro baby deken.

Ik zal je wat foto’s laten zien van mijn eigen deken in wording.

Wordt jij er ook niet vrolijk van? Heerlijk toch al die rozige, rode en oranje, zomerse kleurtjes? En het haakt zo heerlijk. Ik ben er helemaal weg van.

Het maakt niet dat ik mijn ‘Home-Sweet-Home’ deken vergeten ben. Ik hou de webshop scherp in de gaten om te zien of mijn kleurtjes toch weer op voorraad komen. Maar ik hoef ondertussen niet bang te zijn om me te vervelen ๐Ÿ˜‰

Mocht je jeukende handen hebben gekregen van dit project, dan raad ik je aan om eens te kijken op de facebookpagina waar je alles kunt vinden over deze CAL.

En kan je niet meer wachten om aan de slag te gaan, dan kun je de patronen vinden op de website van Haakplein.com.